De beste wandelingen op Réunion, gerangschikt naar tijd en inspanning

Sorteren op duur en inspanning, niet op landschap

De meeste lijstjes met wandelingen op Réunion zijn eigenlijk lijstjes met uitzichtpunten: hier een waterval, daar een kraterrand, losjes gegroepeerd per streek. Dat zegt niets over de vraag of je de wandeling daadwerkelijk kunt doen met de tijd en de benen die je hebt. Deze pagina sorteert de bekendste routes van het eiland juist andersom — naar het aantal uren of dagen dat ze kosten en hoe zwaar ze zijn — omdat dat de beslissing is die er echt toe doet wanneer je in Cilaos of bij de Maïdo staat en moet bepalen wat vandaag realistisch is.

Vier routes vormen de kern van deze pagina: een halve dag wandelen naar het uitzichtpunt bij Trou de Fer vanaf Bélouve boven Salazie, de beklimming met overnachting van de Piton des Neiges vanuit Cilaos met een nacht in de gîte van Caverne Dufour, een oversteek van één tot drie dagen door het keteldal Mafate tussen îlets zoals La Nouvelle en Marla, en het langeafstandsnetwerk GR R1, R2 en R3 voor wandelaars met een volle week. Elk van deze routes hangt af van padcondities die veranderen met het weer, dus behandel de onderstaande tijden als uitgangspunt, niet als garantie.

Snel vergelijkingsoverzicht

Wandeling	Typische duur	Inspanning	Overnachtingsuitrusting nodig	Startpunt
Uitzichtpunt Trou de Fer	4 tot 5 uur heen en terug	Gemiddeld	Nee	Bélouve, boven Salazie
Top van de Piton des Neiges	1 nacht, 2 dagen	Zwaar	Ja (of beddengoed van de gîte)	Cilaos
Dagwandeling Mafate (gedeeltelijk)	6 tot 8 uur heen en terug	Zwaar	Nee, maar krap qua daglicht	Maïdo of Sentier Scout
Oversteek Mafate (van îlet naar îlet)	1 tot 3 dagen	Zwaar	Ja	Maïdo, Col des Bœufs of Dos d’Âne
GR R1 (rondje Piton des Neiges)	5 tot 7 dagen	Zeer zwaar	Ja	Cilaos of Hell-Bourg
GR R2 (oversteek van het eiland)	10 tot 12 dagen	Zeer zwaar	Ja	Saint-Denis naar Saint-Philippe
GR R3 (rondje Mafate)	6 tot 8 dagen	Zeer zwaar	Ja	Diverse toegangspunten Mafate

Deze tijden gaan ervan uit dat de paden open zijn, het weer droog is en je een redelijk fitte wandelaar bent die je eigen rugzak draagt. Reken extra tijd in tijdens de korte daglichturen van de zuidelijke winter (zonsondergang ruim voor 18:00 uur van mei tot augustus) en trek niets af voor de wolken die ‘s ochtends rond het midden van de ochtend regelmatig over de Hauts trekken.

Halve dag: Trou de Fer vanaf Bélouve

De wandeling vanaf het woud van Bélouve, boven Hell-Bourg in Salazie, naar het uitzichtpunt over de kloof van Trou de Fer is de beste kennismaking met het binnenland van Réunion voor wie geen volle dag of overnachtingsuitrusting kan missen. Het pad loopt door een wolkenwoud van met mos behangen tamarindebomen, en de beloning is een plotseling uitzicht op een kloof waar meerdere watervallen neerstorten in een groen amfitheater — lees meer in hoe je de waterval van Trou de Fer ziet.

Reken op 4 tot 5 uur heen en terug in een rustig tempo, inclusief tijd bij het uitzichtpunt, en vertrek zo vroeg als de gîte of je accommodatie toelaat: de kloof vult zich doorgaans vanaf het midden van de ochtend met wolken, en een foto van Trou de Fer genomen om 7 uur en een genomen om 11 uur op dezelfde dag kunnen twee verschillende plekken lijken. Het pad is grotendeels vlak tot licht glooiend, wat het toegankelijk maakt voor gezinnen met oudere kinderen — zie gezinsvriendelijke wandelingen op Réunion voor andere opties van een halve dag. Reserveren is niet nodig, maar het controleren van de padstatus bij de ONF vooraf wel, want delen van het bos sluiten na zware regenval.

Met overnachting: de Piton des Neiges vanaf Cilaos

Met 3.070 m is de Piton des Neiges het hoogste punt van de Indische Oceaan en een uitgedoofde vulkaan, te onderscheiden van de Piton de la Fournaise, de actieve vulkaan van het eiland in het zuidoosten — de twee worden makkelijk verward door hun naam, maar liggen aan tegenovergestelde uiteinden van het eiland en hebben verder niets gemeen.

De standaardroute begint in Cilaos, zelf bereikbaar via de weg met zo’n 400 bochten die beschreven staat in de weg naar Cilaos rijden, en klimt door bos en struikgewas naar de gîte van Caverne Dufour op ongeveer 2.480 m, een wandeling van 6 tot 7 uur met een beladen overnachtingsrugzak. De meeste wandelaars overnachten daar en vertrekken in het donker, rond 3 tot 4 uur ‘s nachts, voor de laatste tocht van 2 uur naar de top, op tijd voor de zonsopgang, wanneer het uitzicht kan reiken over Cilaos, de Fournaise en, op een heldere dag, de kust in verschillende richtingen.

De gîte van Caverne Dufour heeft een beperkt aantal bedden en zit weken van tevoren vol tijdens het wandelseizoen van juni tot september, dus dit is geen wandeling om spontaan te plannen — zie hoe zwaar is de beklimming van de Piton des Neiges en de volledige gids voor de top van de Piton des Neiges voordat je data vastlegt. De temperaturen op de top voor zonsopgang liggen regelmatig rond of onder 0°C, zelfs in het droge seizoen van de zuidelijke winter, dus warme lagen, een muts en handschoenen zijn net zo belangrijk als conditie. De afdaling terug naar Cilaos op de tweede dag duurt nog eens 4 tot 5 uur, waardoor dit een tocht van twee dagen en één nacht is in plaats van een lange dagtocht.

Meerdaags: Mafate oversteken te voet

Mafate heeft geen weg, geen auto’s en geen enkele mogelijkheid om er met de auto in te rijden — het is alleen te voet bereikbaar, vanaf startpunten bij de Maïdo, de Col des Bœufs boven Salazie, de Sentier Scout, of Dos d’Âne, of per helikopter voor wie niet wandelt. Binnen het keteldal heeft een verspreid netwerk van îlets — La Nouvelle, Marla, Roche Plate, Grand Place, Aurère en andere — elk een of meer gîtes, en de oversteek daartussen is hoe meerdaagse tochten door Mafate worden opgebouwd: zie wandelen in Mafate: planningsgids en hoe je zonder weg in Mafate komt voor routeopties.

Er bestaat een versie voor één dag voor fitte wandelaars met een vroege start — van de Maïdo naar beneden naar La Nouvelle en terug is een zware maar haalbare tocht van 6 tot 8 uur heen en terug, waarmee je kunt zeggen dat je voet in Mafate hebt gezet zonder een bed te boeken. De gangbaarste aanpak is één tot drie nachten, waarbij je tussen îlets trekt: een populair patroon is Maïdo naar La Nouvelle op dag één, La Nouvelle naar Marla of Roche Plate op dag twee, en eruit via een ander startpunt op dag drie, stap voor stap beschreven in het driedaagse trekitinerarium door Mafate. Welk patroon je ook kiest, boek de gîtes voordat je van de kust vertrekt — zie overnachten in een gîte in Mafate — want er is geen alternatieve accommodatie en geen manier om een comfortabele nacht te improviseren zodra het licht wegvalt boven een onbekend keteldal.

De lange routes: GR R1, R2 en R3

Voor wandelaars met een week of meer verbinden drie langeafstandsroutes de keteldalen en kusten van het eiland tot doorlopende trajecten. De GR R1 loopt rond de voet van de Piton des Neiges door Cilaos, Mafate en Salazie, doorgaans 5 tot 7 dagen afhankelijk van het gekozen traject. De GR R2 is de ruggengraat van het eiland, van het noorden bij Saint-Denis door Mafate, langs de Plaine des Cafres en richting Saint-Philippe in het zuiden — 10 tot 12 dagen voor de meeste wandelaars, en dezelfde route die, in een heel andere en veel snellere vorm, wordt gebruikt door trailrunners tijdens de Grand Raid, de “Diagonale des Fous” van Réunion, elk jaar in oktober.

De GR R3 is een lus gewijd aan Mafate zelf, 6 tot 8 dagen, en de natuurlijke keuze voor wandelaars die het grootste deel van de îlets van het keteldal willen zien zonder ook de vulkaan of de noordkust mee te nemen. Een volledig weekplan dat delen van deze routes combineert staat uitgewerkt in het wandelweekitinerarium van Réunion, en een kortere proef van vier dagen door alle drie de keteldalen staat in drie keteldalen in vier dagen.

Dit zijn serieuze ondernemingen: navigatie van gîte naar gîte, cumulatieve hoogtewinst in de duizenden meters, en trajecten zonder telefoonbereik of bevoorrading voorbij de volgende îlet. Dit is niet de plek om een route te improviseren met een kaart-app. Gîtes voor de hele keten vooraf boeken, de padstatus bij de ONF controleren voor elke etappe voor vertrek, en genoeg lagen meenemen voor zowel tropische hitte aan de kust als temperaturen rond het vriespunt op hoogte, zijn geen optionele extra’s maar verplicht.

Voordat je gaat: padstatus en reserveringen

Twee controles gelden voor elke wandeling op deze pagina, van de kortste tot de langste, en het overslaan van een van beide is de meest voorkomende manier waarop een goed plan een slechte dag wordt. Controleer ten eerste de actuele padstatus bij de ONF (Office National des Forêts) voordat je vertrekt — zware regenval boven de Hauts, gebruikelijk in de zuidelijke zomer van november tot april en beschreven in de gids voor het cycloonseizoen van Réunion, veroorzaakt regelmatig steenslag en aardverschuivingen die paden naar de Piton des Neiges, Mafate en Trou de Fer sluiten, soms weken lang. Een pad dat vorige maand open was, hoeft dat vandaag niet te zijn. Boek ten tweede elk gîtebed — bij Caverne Dufour of ergens in Mafate — ruim voordat je van de kust vertrekt; een berg oplopen naar een gîte zonder plek betekent een ongeplande en onveilige afdaling in het donker.

Naast die twee controles geldt het algemene seizoensadvies voor het eiland net zo goed voor wandelen als voor al het andere: de droge zuidelijke winter van mei tot oktober is het betrouwbaardere seizoen voor meerdaagse routes, verder beschreven in beste tijd om Réunion te bezoeken en het weer op Réunion per maand. Pak in voor zowel hitte als kou — zie wat je moet inpakken voor Réunion — en als een padsluiting of een volle gîte een aanpassing van het plan afdwingt, is een luchtzicht op de keteldalen een redelijk alternatief: een helikoptertour over het eiland vanuit Saint-Gilles of een microlightvlucht over de keteldalen en de vulkaan laat Mafate, Cilaos en de Piton de la Fournaise in één ochtend van bovenaf zien, zonder dat er een enkel pad open hoeft te zijn.

Voor een rustigere dag die toch afstand aflegt, brengt een quad- of buggytocht door de Hauts boven Saint-Gilles je zonder meerdaagse rugzak de hoogvlakte op, en een volledige dagtour langs 13 stops op het eiland is een praktische manier om de kusten en keteldalen te zien waar je niet naar toe wandelt. Geen van deze vervangt de wandelingen hierboven, maar het zijn eerlijke alternatieven als weer, sluitingen of volgeboekte gîtes het plan wijzigen. Voor veelvoorkomende planningsfouten buiten het wandelen, zie reisfouten om te vermijden op Réunion, en voor een breder overzicht van de hoge punten van het eiland, beste uitzichtpunten op Réunion.

Vragen over wandelen op Réunion

Heb je een gids nodig om te wandelen op Réunion?

Een gids is wettelijk niet verplicht op gemarkeerde paden, en de meeste dagwandelingen en de route naar de Piton des Neiges zijn goed bewegwijzerd. Een gids helpt bij de oversteek van Mafate als je weinig tijd hebt, onzeker bent over navigeren in de wolken, of de GR R2 of GR R3 zonder stress over routevinding wilt doen.

Hoe zwaar is de wandeling naar de Piton des Neiges?

Het is een echte bergwandeling, geen wandelingetje: ongeveer 6 tot 7 uur van Cilaos naar de gîte van Caverne Dufour, gevolgd door een tocht van 2 uur voor zonsopgang naar de top op 3.070 m. Goede schoenen, warme lagen tegen temperaturen rond het vriespunt boven, en een gereserveerd bed in de gîte zijn allemaal noodzakelijk.

Kun je Mafate in één dag verkennen, of moet je overnachten?

Beide kan. Een dagwandeling vanaf de Maïdo naar beneden richting La Nouvelle en terug is mogelijk voor fitte wandelaars met een vroege start, maar de oversteek van het keteldal tussen meerdere îlets, zoals La Nouvelle naar Marla naar Roche Plate, duurt één tot drie dagen met overnachtingen in gîtes, omdat er geen weg naar buiten is.

Hoe controleer je of een pad open is voordat je gaat wandelen op Réunion?

Controleer voor elke wandeling de statuspagina’s van de ONF (Office National des Forêts), in het Frans of via vertaling. Zware regenval en steenslag sluiten regelmatig delen van de paden naar de Piton des Neiges, Mafate en Trou de Fer, soms weken lang, en er is geen betrouwbare Engelstalige alternatieve bron.

Moet je gîtes in Mafate van tevoren boeken?

Ja. Mafate heeft geen hotels en geen wegverbinding, dus de gîtes in îlets zoals La Nouvelle, Marla en Roche Plate zijn de enige accommodatie. Ze zitten weken van tevoren vol in het wandelseizoen van juni tot september, en zonder reservering aankomen kan betekenen dat je nog uren moet doorlopen om een bed te vinden.

Hoe is de wandeling naar Trou de Fer?

De klassieke versie is een halve dag heen-en-terug vanaf Bélouve, boven Salazie, door wolkenwoud naar een uitzichtpunt over de kloof van Trou de Fer en zijn watervallen. Er is geen overnachtingsuitrusting nodig, maar het is vaak al voor het midden van de ochtend in wolken gehuld, dus een vroege start telt meer dan afstand.

Wat is het verschil tussen de GR R1, R2 en R3 routes?

De GR R1 loopt rond de Piton des Neiges door alle drie de keteldalen, de GR R2 steekt het eiland over van noord naar zuid (of andersom) door Mafate en langs de vulkaan, en de GR R3 is een lus specifiek rond Mafate. Alle drie zijn meerdaagse routes met etappes van gîte naar gîte.