Met de auto naar Cilaos: de weg met 400 bochten

Wat de kaart je niet vertelt

Cilaos oogt dichtbij op de kaart. Het ligt maar zo’n 35 kilometer van de kust bij Saint-Louis, en op papier lijkt dat overal elders een halfuurtje rijden. Dat is het niet. De RN5 klimt van zeeniveau naar ongeveer 1.200 meter door een corridor uitgehakt in basaltrotsen, en dat gebeurt via een reeks bochten die de weg zelf beroemd hebben gemaakt: zo’n 400 stuks, de meeste scherp, veel ervan genummerd, zodat je de teller kunt zien oplopen terwijl je zelf klimt.

Ik noem dit eerst omdat het het nuttigste is dat ik je kan vertellen voordat je voor deze trip een auto huurt: vergeet kilometers, denk in minuten. Vijfendertig kilometer op de vlakke kuststukken uit de gids autorijden op Réunion kan vijfentwintig minuten kosten. Vijfendertig kilometer omhoog naar Cilaos kost bijna een uur, zonder te stoppen. Bouw je dag rond dat getal, niet rond het getal op de kaart.

Waar het begint, en hoe de eerste bochten aanvoelen

De klim begint net voorbij Saint-Louis, aan de rand van het zuiden, en meldt zich vrijwel direct: de weg versmalt, de vangrails verschijnen, en de vallei van de Bras de Cilaos opent zich rechts onder je. De eerste kilometers voelen het steilst aan, ook als de helling dat niet altijd is, omdat je nog moet wennen aan het ritme van remmen, sturen, weer optrekken, opnieuw remmen, dat pas echt loslaat als je het plateau boven bereikt.

Er is geen manier om hier snel te rijden, en geen enkele reden om het te proberen. Bewoners die de rit dagelijks maken, voor werk of om familie te bezoeken, kennen de weg goed genoeg om een gestaag tempo aan te houden in blinde bochten, en ze gebruiken hun claxon op de scherpste ervan — een gewoonte die je beter kunt overnemen dan agressief vinden. Huur je specifiek voor deze rit een auto, dan is een compact model echt makkelijker te plaatsen op de weg dan iets breders; zie een auto huren op Réunion als je nog niets geboekt hebt.

Het middenstuk: tunnels, afgronden en de genummerde bochten

Voorbij de eerste klim krijgt de weg zijn kenmerkende karakter: een lange reeks haarspeldbochten uitgehakt langs de rotswand, enkele korte tunnels, en uitzichtpunten met een berm breed genoeg voor twee of drie auto’s om veilig te stoppen. Ik hield onderweg omhoog bij twee ervan halt, vooral omdat mijn knokkels net zo hard aan pauze toe waren als ik aan het uitzicht. De afgrond aan één kant is reëel en dichtbij genoeg dat passagiers die niet van hoogte houden moeten weten waar ze aan beginnen.

Hier worden de genummerde bochtmarkeringen bijna een spelletje, als je niet zelf rijdt. Ergens voorbij bocht 200 begin je te geloven dat het cijfer “400” geen toeristische overdrijving is; het komt dicht bij een letterlijke telling van wat de wegenbouwers nodig hadden om de hoogte te winnen zonder over te schakelen op iets steilers. De weg is om een reden zo aangelegd, en midden op het traject wordt die reden vanzelf duidelijk: er is geen kortere weg door een rotswand.

De bewolking verandert hier snel. Het kan helder zijn bij Saint-Louis en dichtgemist zijn driekwart van de weg omhoog, vooral vanaf de late ochtend. Rij je vroeg, dan speelt dat minder; wacht je tot de middag, dan breng je het laatste stuk mogelijk door in miezerregen met zicht dat niet verder reikt dan de volgende bocht.

De rit timen: wanneer wel, wanneer niet

De vroege ochtend is het makkelijkste moment, zowel qua licht als qua verkeer: minder bestelwagens, minder bewolking, en koelere lucht als je met de ramen open rijdt. Ik zou de klim niet veel na 10 uur beginnen als het kan vermeden worden, om dezelfde reden dat het uitzichtpunt Maïdo en de weg naar de vulkaan een vroege start belonen — de bewolking bouwt zich in de loop van de ochtend op boven het binnenland van het eiland, en Cilaos vormt daarop geen uitzondering.

Regen verandert alles op deze weg. Na zware regenbuien kunnen delen van de RN5 sluiten wegens steenslag of het ruimen van aardverschuivingen, soms voor uren, af en toe langer tijdens het cycloonseizoen tussen november en april. Ziet de voorspelling er onzeker uit, controleer dan de omstandigheden voordat je de dag inplant, en houd een plan B achter de hand in plaats van door te rijden bij weer dat je niet duidelijk voor je kunt zien.

Wil je liever helemaal niet zelf rijden, dan doet een georganiseerde dagtrip vanuit Saint-Gilles de klim voor je, wat sommige passagiers puur prettiger vinden om van het uitzicht te genieten in plaats van het stuur vast te klemmen. Het is een prima manier om Cilaos te zien zonder de rit zelf op je te nemen, en het overwegen waard als iemand in je gezelschap wagenziek wordt van haarspeldbochten.

Wat je boven te wachten staat, kort

Ik ga hier geen volledige gids van Cilaos van maken — dat is een pagina op zich, en het cirque verdient meer dan een alinea aan het eind van een verhaal over autorijden. Maar het is de moeite waard te zeggen wat de klim je oplevert: een bergstadje gebouwd rond warmwaterbronnen, een deel van het beste canyoning van het eiland, linzenvelden, en het startpunt voor de beklimming van de Piton des Neiges, het hoogste punt van het eiland. Voor een breder beeld van wat er te doen is eenmaal je er bent, behandelt dingen om te doen in Cilaos dat grondig, en als je Cilaos afweegt tegen het groenere, beter bereikbare Salazie, zet de vergelijking Cilaos versus Salazie de echte verschillen op een rij.

Klinkt de weg zelf al als genoeg uitdaging voor één trip, dan zien veel bezoekers de cirques op een andere manier van bovenaf: een microlightvlucht over Réunion doorkruist hetzelfde terrein in minuten in plaats van een uur haarspeldbochten, en een paar aanbieders combineren die aan de westkust met een tandem paragliding-vlucht over de baai van Saint-Leu. Geen van beide vervangt de rit als je daadwerkelijk in Cilaos verblijft, maar ze zijn een eerlijke ruil als haarspeldbochten niet je ding zijn. Op een heldere ochtend terug aan de kust is een tocht om dolfijnen en walvissen te spotten vanuit Saint-Gilles een goede, vlakkere manier om de rest van de dag door te brengen zodra je knokkels bekomen zijn.

De eerlijke samenvatting

De weg naar Cilaos is geen sfeervolle omweg die je even inpast in een grotere lus. Behandel hem als een bestemming op zich voor het uur dat hij duurt, houd je verwachtingen op minuten in plaats van kilometers, vertrek vroeg als het kan, en controleer de omstandigheden na regen. Vergelijk het met de kustalternatieven besproken in de nieuwe kustweg uitgelegd, en wil je een breder beeld van waar beginnende bestuurders op het eiland over struikelen, dan is reisfouten om te vermijden op Réunion het lezen waard voordat je vertrekt.

In het juiste tempo, op de juiste ochtend, wordt de rit zelf een van de betere onderdelen van de trip, niet alleen de prijs die je betaalt voor toegang tot het cirque boven. Hij past ook natuurlijk in een langere lus — zie drie cirques in vier dagen als Cilaos een van meerdere stops is — en combineert goed met een breder overzicht van de beste wandelingen op Réunion zodra je er eenmaal bent.

Naar Cilaos rijden: kort overzicht

Detail	Wat je kunt verwachten
Startpunt	Saint-Louis, aan de rand van het zuiden
Aantal bochten	Ongeveer 400, genummerd langs de route
Rijtijd	Ongeveer een uur, zonder stop
Hoogtewinst	Van zeeniveau tot ongeveer 1.200 meter
Benodigd voertuig	Standaard huurauto; vierwielaandrijving niet nodig
Beste moment om te gaan	Vroege ochtend, voor de bewolking toeneemt
Aandachtspunt	Wegafsluitingen na zware regen, vooral november tot april