Jak dostać się do Mafate bez drogi

Kiedy po raz pierwszy spojrzałem na mapę wyspy Reunion i zobaczyłem Mafate pośrodku, otoczone klifami, bez ani jednej linii drogi wchodzącej do środka, pomyślałem, że źle czytam mapę. Nie myliłem się. Mafate to jedyne zamieszkane miejsce we Francji, do którego nie prowadzi żadna droga, a gdy już to zaakceptowałem, prawdziwe pytanie stało się oczywiste: nie „którą drogą jechać”, tylko „którym szlakiem iść”.

Są cztery główne wejścia, a ja przeszedłem już trzy z nich. Żadne nie jest skrótem i żadne nie jest łatwizną. Wybór właściwego szlaku zmienił mój dzień bardziej niż niemal każda inna decyzja podjęta na wyspie.

Cztery drzwi do cyrku

Mafate to misa klifów i wąwozów pod Piton des Neiges, a każdy szlak prowadzący do środka schodzi z drogi na grzbiecie w dół doliny albo pnie się w górę od wybrzeża. Nie ma płaskiej, łatwej drogi wejścia. Wybór zależy od kondycji, czasu i tego, z której strony wyspy się startuje.

Od Maïdo. To najszybsza droga w dół na papierze i najtrudniejsza droga powrotna w praktyce. Punkt widokowy Maïdo leży na wysokości około 2200 metrów, a szlak stromo opada w kierunku Roche Plate lub La Nouvelle, tracąc ponad 1000 metrów wysokości w ciągu kilku godzin. W dół obciążone są kolana. Powrót tego samego popołudnia to zazwyczaj 3 do 4 godzin stałego podejścia, więcej, jeśli nie jest się przyzwyczajonym do wysokości. Przeszedłem tę trasę jako jednodniową wycieczkę tam i z powrotem i żałowałem harmonogramu, nie samego szlaku.

Od Col des Bœufs. Dojazd drogą z Hell-Bourg w Salazie, to szlak, z którego korzysta większość osób odwiedzających Mafate po raz pierwszy, i to nie bez powodu. Zejście do La Nouvelle zajmuje mniej więcej 1,5 do 2 godzin, wyraźną, dobrze wydeptaną ścieżką o umiarkowanym nachyleniu. To najbliższe temu, co Mafate ma do zaoferowania jako łatwe wejście, dlatego też bywa zatłoczone w wysokim sezonie.

Przez rivière des Galets. Ta trasa zaczyna się niemal na poziomie morza, blisko Le Port na zachodnim wybrzeżu, i biegnie korytem rzeki w głąb lądu w kierunku Deux Bras lub Grand Place. Jest długa, trwa kilka godzin, i jest raczej upalna niż stroma, ponieważ przez większość czasu idzie się na niskiej wysokości w pełnym słońcu. Warto zabrać więcej wody, niż się wydaje potrzebne.

Od Dos d’Âne. Znany też jako sentier Scout, ten szlak schodzi od wioski Dos d’Âne w kierunku Îlet à Bourse lub Grand Place, około 3 godziny w dół, miejscami stromy, ale ogólnie krótszy niż trasa od Maïdo. To dobra opcja, jeśli baza wypadowa jest na zachodnim wybrzeżu i chce się uniknąć tłumów przy Col des Bœufs.

Niezależnie od wybranych drzwi, sam szlak jest całą podróżą. Nie ma pojazdu czekającego na parkingu za punktem startowym, nie ma wahadłowego transportu, który odbierze, gdy nogi odmówią posłuszeństwa. Jeśli po dwóch godzinach kolano odmówi współpracy, wyjście na piechotę pozostaje jedynym sposobem powrotu.

Sprostowanie: droga nie zawiezie choćby kawałka drogi

Chcę być tu jasny, bo widzę to nieporozumienie powtarzane często: do Mafate nie prowadzi żadna częściowa droga. Ani żwirowa droga dla 4x4, ani droga serwisowa, która kończy się w połowie. Asfalt i żwir kończą się na krawędzi cyrku, na parkingu przy Maïdo, w Hell-Bourg, w Dos d’Âne, przy Sans Souci koło Le Port. Za tymi punktami jest już tylko piesza wędrówka, dla turystów, dla mieszkańców, którzy żyją w ilets od pokoleń, i dla żandarmerii, gdy trzeba zareagować na wypadek.

To także powód, dla którego helikoptery są stałym elementem widoku nad cyrkiem. To nie jest taksówka dla turystów; to sposób, w jaki ilets w ogóle funkcjonują. Żywność do sklepów, butle z gazem do gotowania, materiały budowlane, nawet meble, wszystko dociera podwieszone pod helikopterem, a nie na skrzyni ciężarówki. Jeśli obozuje się w gîte w La Nouvelle lub Marla i rano słychać nad głową łopaty wirnika, to dostawa zaopatrzenia, nie wycieczka widokowa.

Wybór szlaku dopasowanego do dnia

Uważam, że uczciwy sposób wyboru polega na wyjściu od tego, ile czasu i zmiany wysokości faktycznie chce się przyjąć, a nie od tego, które wejście wygląda na mapie na najkrótsze. Trasa przez Col des Bœufs od strony Salazie to ta, którą poleciłbym rozsądnie sprawnej osobie na pierwszy dzień w Mafate, właśnie dlatego, że arytmetyka się zgadza: około dwóch godzin w dół, podobne podejście z powrotem i całe popołudnie pomiędzy, by naprawdę być w cyrku, a nie tylko do niego dotrzeć. Wycieczki z przewodnikiem od Maïdo do Mafate warto rozważyć, jeśli ktoś woli, by ktoś inny czytał pogodę i stan szlaku za niego, zwłaszcza że chmury zaczynają napływać nad Maïdo od późnego przedpołudnia i mogą zamienić proste zejście w wędrówkę o niskiej widoczności.

Jeśli plan zakłada wielodniowy trekking, a nie wycieczkę tam i z powrotem, szlak wejściowy ma jeszcze większe znaczenie, bo nadaje ton wszystkiemu, co potem następuje. Trzydniowy trekking przez Mafate, który zaczyna się przy Col des Bœufs i kończy przy Dos d’Âne, lub odwrotnie, pozwala uniknąć powtarzania trasy i zobaczyć dwa bardzo różne oblicza cyrku. Połączenie Mafate z pozostałymi dwoma cyrkami w czterodniowej trasie przez trzy cyrki to również rozsądny sposób, by osadzić szlaki dojściowe w szerszym kontekście, zamiast traktować Mafate jako odizolowaną jednodniową wycieczkę.

Aby lepiej wyobrazić sobie, jak te szlaki wyglądają pod stopami, zanim się zdecydujesz, warto przeczytać dedykowany przewodnik po wędrówkach w Mafate, który omawia nachylenie, punkty z wodą i realistyczne czasy przejścia dla każdego szlaku, i porównać go z ogólną listą najlepszych szlaków na wyspie, jeśli zastanawiasz się, jak Mafate wypada na tle wejścia takiego jak Piton des Neiges. Żadnej z tych tras nie należy traktować jako spaceru; każda to prawdziwa wędrówka z realnym przewyższeniem, a najczęstsze błędy odwiedzających wyspę to między innymi zbyt późny start dnia lub zabranie za mało wody.

Inny widok, bez schodzenia w dół

Nie każdy chce spędzić cztery godziny, schodząc ze zbocza góry, i nie ma w tym nic złego. Jeśli chcesz po prostu zrozumieć, dlaczego Mafate wygląda tak, jak wygląda, klify zwijające się w klify z ilets wciśniętymi w niemożliwe zakątki, przelot widokowy daje ten obraz w dwadzieścia minut. Odbyłem lot ULM nad Mafate i Maïdo z Saint-Paul pewnego ranka, gdy szlaki były spowite mgłą, i okazało się to najwyraźniejszym sposobem, w jaki kiedykolwiek zobaczyłem, jak cyrk faktycznie łączy się z resztą wyspy. Dla podobnego widoku, bez konieczności podejmowania pełnodniowego trekkingu, lot ULM nad wyspą Reunion obejmuje Mafate razem z wybrzeżem w jednej pętli.

Zanim wyruszysz

Sprawdź stan szlaków w ONF przed każdym zejściem do Mafate; zamknięcia zdarzają się po intensywnych opadach, a zarówno szlak Col des Bœufs, jak i Maïdo przechodzą przez tereny podatne na erozję. Wyrusz wcześnie: chmury zwykle narastają nad zachodem od późnego przedpołudnia, a zejścia w gasnącym świetle popołudnia to sposób, w jaki ludzie wpadają w prawdziwe kłopoty na terenie o niestabilnym zasięgu telefonu. Spakuj się jak na górę, nie na plażę; temperatury szybko spadają po zachodzie słońca, a przy większości szlaków nie ma żadnego sklepu. A jeśli plan zakłada nocleg wewnątrz cyrku zamiast powrotu tego samego dnia, ustal, gdzie faktycznie prześpisz noc, zanim wyruszysz, ponieważ życie w gîte w Mafate rządzi się własnymi zasadami i własnym kalendarzem rezerwacji, których ta strona nie obejmuje.

Niezależnie od wybranego szlaku, pamiętaj, że droga naprawdę kończy się na krawędzi cyrku. Od tego miejsca liczysz się tylko ty, twoje nogi i tyle godzin, na ile się zdecydowałeś.

Wejście do Mafate: najczęstsze pytania

Czy można wjechać do Mafate samochodem?

Nie. Do Mafate nie prowadzi żadna droga, nawet prowizoryczna ścieżka na części trasy. Każdy szlak doprowadza tylko do krawędzi cyrku, a stamtąd dalej idzie się już wyłącznie pieszo, zarówno mieszkańcy, jak i turyści.

Jaka jest najłatwiejsza droga do Mafate?

Szlak przez Col des Bœufs, do którego dojeżdża się drogą z Hell-Bourg w Salazie, jest ogólnie uważany za najłagodniejsze wejście. Schodzi do La Nouvelle w około 1,5 do 2 godzin, dobrze oznakowaną ścieżką o umiarkowanym nachyleniu.

Jak zaopatrzenie trafia do gîtes w Mafate?

Żywność, napoje, materiały budowlane i butle z gazem do gotowania są dostarczane helikopterem do ilets. To jedyny sposób transportu ciężkich towarów na dużą skalę; wszystko, co pieszy niesie ze sobą, dźwiga na własnych plecach.

Który szlak do Mafate jest najtrudniejszy?

Zejście od Maïdo jest krótkie dystansem, ale brutalnie strome, traci ponad 1000 metrów wysokości, by dotrzeć do Roche Plate lub La Nouvelle. Powrót tą samą trasą to prawdziwa próba sił, często 3 do 4 godzin nieustannego podejścia.

Czy można dotrzeć do Mafate od strony wybrzeża, na poziomie morza?

Tak, przez rivière des Galets w pobliżu Le Port. Trasa biegnie korytem rzeki przez kilka godzin do Deux Bras lub Grand Place, na niskiej wysokości i często w pełnym słońcu, co czyni ją bardziej upalną niż stromą.

Czy trzeba być doświadczonym trekkerem, żeby wejść do Mafate?

Trzeba być sprawnym, wprawnym piechurem, niekoniecznie alpinistą. Żaden ze szlaków dojściowych nie wymaga wspinaczki technicznej, ale każdy oznacza kilka godzin marszu z realną zmianą wysokości, dlatego nieprzygotowani odwiedzający regularnie je nie doceniają.

Czy w Mafate jest zasięg telefonu lub dostęp ratowniczy?

Zasięg jest w większości cyrku słaby i niestabilny. Ewakuacja w razie wypadku odbywa się zwykle helikopterem, co jest kolejnym powodem, by sprawdzić stan szlaków przed wyjściem, zamiast liczyć na to, że ktoś się do nas dodzwoni, gdy już będziemy w środku.