Najlepsze szlaki trekkingowe na Reunion, według czasu i wysiłku

Sortuj według czasu trwania i wysiłku, nie widoków

Większość list szlaków na Reunion to w rzeczywistości listy punktów widokowych: tu wodospad, tam krawędź krateru, luźno pogrupowane według regionu. To nic nie mówi o tym, czy faktycznie jesteś w stanie przejść dany szlak przy czasie i kondycji, jakimi dysponujesz. Ta strona sortuje najbardziej znane trasy wyspy odwrotnie — według liczby godzin lub dni, które zajmują, oraz wymaganego wysiłku — ponieważ to ta decyzja liczy się naprawdę, gdy stoisz w Cilaos albo przy początku szlaku na Maïdo, zastanawiając się, co jest dziś realne.

Cztery trasy stanowią oś tej strony: półdniowa wycieczka do punktu widokowego Trou de Fer z Bélouve nad Salazie, całonocne wejście na Piton des Neiges z Cilaos z noclegiem w gîte Caverne Dufour, trwające od jednego do trzech dni przejście przez cyrk Mafate między ilets takimi jak La Nouvelle i Marla, oraz sieć długodystansowych szlaków GR R1, R2 i R3 dla turystów z całym tygodniem czasu. Każda z nich zależy od warunków na szlaku, które zmieniają się wraz z pogodą, więc traktuj podane czasy jako punkt wyjścia, a nie gwarancję.

Szybkie porównanie

Szlak	Typowy czas trwania	Wysiłek	Sprzęt na nocleg	Punkt startowy
Punkt widokowy Trou de Fer	4-5 godzin w obie strony	Umiarkowany	Nie	Bélouve, nad Salazie
Szczyt Piton des Neiges	1 noc, 2 dni	Wymagający	Tak (lub pościel w gîte)	Cilaos
Jednodniowe wejście do Mafate (częściowe)	6-8 godzin w obie strony	Wymagający	Nie, ale mało czasu do zmroku	Maïdo lub Sentier Scout
Przejście Mafate (od ilet do ilet)	1-3 dni	Wymagający	Tak	Maïdo, Col des Bœufs lub Dos d’Âne
GR R1 (okrążenie Piton des Neiges)	5-7 dni	Bardzo wymagający	Tak	Cilaos lub Hell-Bourg
GR R2 (przejście wyspy)	10-12 dni	Bardzo wymagający	Tak	Saint-Denis do Saint-Philippe
GR R3 (pętla Mafate)	6-8 dni	Bardzo wymagający	Tak	Różne punkty wejścia do Mafate

Podane czasy zakładają, że szlaki są otwarte, pogoda jest sucha, a Ty jesteś w miarę wytrenowanym turystą niosącym własny plecak. Dodaj czas na krótkie godziny dzienne australnej zimy (zachód słońca dobrze przed 18:00 od maja do sierpnia) i nie odejmuj nic za chmury, które regularnie napływają nad Hauts już od późnego przedpołudnia.

Pół dnia: Trou de Fer z Bélouve

Wędrówka z lasu Bélouve, powyżej Hell-Bourg w Salazie, do punktu widokowego nad kanionem Trou de Fer to najlepsze wprowadzenie do wnętrza Reunion dla każdego, kto nie ma na to całego dnia ani sprzętu na nocleg. Trasa prowadzi przez las chmurowy porośnięty tamaryndowcami owiniętymi mchem, a nagrodą jest nagłe otwarcie widoku na kanion, do którego spada kilka wodospadów tworzących zielony amfiteatr — więcej w jak zobaczyć wodospad Trou de Fer.

Zaplanuj 4-5 godzin w obie strony w spokojnym tempie, wliczając czas przy punkcie widokowym, i wyruszaj tak wcześnie, jak pozwala gîte lub Twoje zakwaterowanie: chmury zwykle wypełniają kanion od późnego przedpołudnia, a zdjęcie Trou de Fer zrobione o 7 rano i o 11 rano tego samego dnia może wyglądać jak dwa różne miejsca. Ścieżka jest w większości płaska lub lekko pofałdowana, co czyni ją dostępną dla rodzin ze starszymi dziećmi — zobacz szlaki na Reunion przyjazne rodzinom po inne półdniowe opcje. Nie wymaga rezerwacji noclegu, ale wymaga sprawdzenia stanu szlaku w ONF przed wyjściem, ponieważ odcinki przez las zamykają się po intensywnych opadach deszczu.

Całonocna wyprawa: Piton des Neiges z Cilaos

Piton des Neiges, o wysokości 3070 m, to najwyższy punkt Oceanu Indyjskiego i wygasły wulkan, odmienny od Piton de la Fournaise, aktywnego wulkanu wyspy na południowym wschodzie — te dwa łatwo pomylić z powodu podobieństwa nazw, ale leżą na przeciwległych krańcach wyspy i poza tym nie mają ze sobą nic wspólnego. Standardowa trasa startuje z Cilaos, do którego dojeżdża się drogą z około 400 zakrętami, opisaną w jazda drogą do Cilaos, i wspina się przez las i zarośla do gîte Caverne Dufour na wysokości około 2480 m — to 6-7 godzin marszu z pełnym plecakiem na nocleg. Większość turystów nocuje tam i wyrusza w ciemności, około 3-4 rano, na ostatnie 2-godzinne podejście na szczyt na wschód słońca, kiedy widok może obejmować Cilaos, Fournaise, a przy dobrej pogodzie także wybrzeże w kilku kierunkach.

Gîte Caverne Dufour ma ograniczoną liczbę miejsc i wypełnia się z tygodniowym wyprzedzeniem w sezonie trekkingowym od czerwca do września, więc nie jest to wyprawa, którą warto planować spontanicznie — zobacz jak trudne jest zdobycie Piton des Neiges oraz pełny przewodnik po zdobyciu szczytu Piton des Neiges przed ustaleniem terminu. Temperatury na szczycie przed świtem regularnie oscylują wokół 0°C lub poniżej, nawet w suchym sezonie australnej zimy, więc ciepłe warstwy, czapka i rękawiczki liczą się tak samo jak kondycja. Zejście z powrotem do Cilaos drugiego dnia zajmuje kolejne 4-5 godzin, co czyni z tego dwudniową, jednonocną wyprawę, a nie długi wypad na jeden dzień.

Trasa wieloetapowa: przejście przez Mafate pieszo

Mafate nie ma drogi, samochodów ani możliwości dojazdu — dostać się tam można wyłącznie pieszo, z punktów startowych przy Maïdo, Col des Bœufs nad Salazie, Sentier Scout lub Dos d’Âne, albo helikopterem dla osób, które nie wędrują. Wewnątrz cyrku rozproszona sieć ilets — La Nouvelle, Marla, Roche Plate, Grand Place, Aurère i inne — ma jeden lub więcej gîtes, a przechodzenie między nimi to sposób, w jaki buduje się wieloetapowe wyprawy do Mafate: zobacz wędrówka po Mafate: przewodnik planowania i jak dostać się do Mafate bez drogi po opcje tras.

Jednodniowa wersja istnieje dla wytrenowanych turystów z wczesnym startem — zejście z Maïdo do La Nouvelle i z powrotem to wymagający, ale wykonalny 6-8-godzinny spacer w obie strony, który pozwala powiedzieć, że postawiłeś stopę w Mafate bez rezerwowania noclegu. Bardziej powszechne podejście to jedna do trzech nocy, przemieszczanie się między ilets: popularny wzorzec to Maïdo do La Nouvelle pierwszego dnia, La Nouvelle do Marla lub Roche Plate drugiego dnia i wyjście innym punktem trzeciego dnia, opisane krok po kroku w trzydniowy trekking przez Mafate. Niezależnie od wybranego wzorca, zarezerwuj gîtes zanim opuścisz wybrzeże — zobacz nocleg w gîte w Mafate — ponieważ nie ma alternatywnego zakwaterowania ani sposobu na zaimprowizowanie wygodnej nocy, gdy światło zaczyna gasnąć nad nieznanym cyrkiem.

Długie trasy: GR R1, R2 i R3

Dla turystów z tygodniem lub więcej czasu, trzy długodystansowe szlaki łączą cyrki i wybrzeża wyspy w ciągłe trasy. GR R1 okrąża podstawę Piton des Neiges przez Cilaos, Mafate i Salazie, zwykle 5-7 dni w zależności od wybranej trasy. GR R2 to kręgosłup wyspy, przecinający ją od północy w okolicach Saint-Denis przez Mafate, obok Plaine des Cafres, aż do Saint-Philippe na południu — 10-12 dni dla większości turystów, ta sama trasa, którą w zupełnie innej i o wiele szybszej formie pokonują biegacze górscy podczas Grand Raid, „Diagonale des Fous” Reunion, co roku w październiku.

GR R3 to pętla poświęcona samemu Mafate, 6-8 dni, i naturalny wybór dla turystów, którzy chcą zobaczyć większość ilets cyrku bez pokonywania wulkanu czy północnego wybrzeża. Plan na cały tydzień, łączący fragmenty tych tras, znajduje się w tygodniowy plan wędrówek po Reunion, a krótsza, czterodniowa próbka wszystkich trzech cyrków jest w trzy cyrki w cztery dni.

To poważne przedsięwzięcia: nawigacja od gîte do gîte, łączny przyrost wysokości liczony w tysiącach metrów oraz odcinki bez zasięgu telefonu czy zaopatrzenia poza kolejnym iletem. To nie jest miejsce na improwizowanie trasy z aplikacji mapowej. Rezerwacja gîtes na całym łańcuchu z wyprzedzeniem, sprawdzanie stanu szlaków w ONF przed każdym etapem oraz zabranie wystarczającej liczby warstw zarówno na tropikalny upał na wybrzeżu, jak i niemal mroźny chłód na wysokości, to warunki konieczne, a nie dodatkowe opcje.

Zanim wyruszysz: stan szlaków i rezerwacje

Dwie kontrole dotyczą każdej wędrówki opisanej na tej stronie, od najkrótszej po najdłuższą, a pominięcie którejkolwiek to najczęstszy sposób, w jaki dobry plan zamienia się w zły dzień. Po pierwsze, sprawdź aktualny stan szlaków w ONF (Office National des Forêts) przed wyruszeniem — intensywne opady deszczu nad Hauts, częste w austrijskim lecie od listopada do kwietnia i opisane w przewodniku po sezonie cyklonowym na Reunion, regularnie powodują obrywy skalne i osunięcia ziemi zamykające odcinki szlaków na Piton des Neiges, w Mafate i do Trou de Fer, czasem na tygodnie. Szlak otwarty w zeszłym miesiącu może nie być otwarty dziś. Po drugie, zarezerwuj każdy nocleg w gîte — w Caverne Dufour czy gdziekolwiek w Mafate — zanim opuścisz wybrzeże; wejście na górę do gîte bez wolnego miejsca oznacza niezaplanowane i niebezpieczne zejście po ciemku.

Poza tymi dwoma kontrolami, ogólne sezonowe wskazówki dla wyspy odnoszą się do wędrówek tak samo jak do wszystkiego innego: sucha australna zima od maja do października to bardziej niezawodny sezon na wieloetapowe trasy, opisany szerzej w najlepszy czas na wizytę na Reunion oraz pogoda na Reunion miesiąc po miesiącu. Spakuj się zarówno na upał, jak i na chłód — zobacz co spakować na Reunion — a jeśli zamknięcie szlaku lub pełny gîte zmuszą Cię do zmiany planu, widok cyrków z powietrza jest rozsądną alternatywą: wycieczka helikopterem nad wyspą z wylotem z Saint-Gilles lub lot motolotnią nad cyrkami i wulkanem pokazuje Mafate, Cilaos i Piton de la Fournaise z góry w jeden poranek, bez potrzeby, by choć jeden szlak był otwarty.

Na mniej intensywny dzień, który wciąż pozwala pokonać spory dystans, przejażdżka quadem lub buggy przez Hauts nad Saint-Gilles zabiera Cię w wyżyny bez plecaka na kilka dni, a całodniowa wycieczka obejmująca 13 przystanków dookoła wyspy to praktyczny sposób na zobaczenie wybrzeży i cyrków, do których nie wędrujesz. Żadna z tych opcji nie zastępuje powyższych szlaków, ale to uczciwe rozwiązania awaryjne, gdy pogoda, zamknięcia lub wyprzedane gîtes zmieniają plan. Więcej o typowych błędach planowania poza wędrówkami znajdziesz w błędach podróżnych do uniknięcia na Reunion, a szerszy widok na najwyższe punkty wyspy w najlepsze punkty widokowe na Reunion.

Pytania o wędrówki na Reunion

Czy do trekkingu na Reunion potrzebny jest przewodnik?

Przewodnik nie jest wymagany prawnie na oznakowanych szlakach, a większość jednodniowych tras i trasa na Piton des Neiges są dobrze oznaczone. Przewodnik przydaje się przy przejściu przez Mafate, jeśli masz mało czasu, nie jesteś pewny orientacji we mgle lub chcesz pokonać GR R2 albo GR R3 bez stresu związanego z wytyczaniem trasy.

Jak trudny jest szlak na Piton des Neiges?

To prawdziwa górska wspinaczka, a nie spacer: około 6-7 godzin z Cilaos do gîte Caverne Dufour, a następnie przedświtowe, 2-godzinne podejście na szczyt o wysokości 3070 m na wschód słońca. Wymagane są solidne buty, ciepłe warstwy na niemal mroźne temperatury na szczycie oraz zarezerwowane miejsce w gîte.

Czy można wejść do Mafate w ciągu jednego dnia, czy konieczny jest nocleg?

Możliwe są obie opcje. Jednodniowa wycieczka z Maïdo w dół w stronę La Nouvelle i z powrotem jest wykonalna dla wytrenowanych turystów z wczesnym startem, ale przejście przez cyrk między kilkoma ilets, takimi jak La Nouvelle, Marla i Roche Plate, zajmuje od jednego do trzech dni z noclegami w gîtes, ponieważ nie ma stamtąd drogi wyjazdowej.

Jak sprawdzić, czy szlak jest otwarty przed wędrówką na Reunion?

Przed każdą wędrówką sprawdź strony ONF (Office National des Forêts) dotyczące stanu szlaków, po francusku lub przez tłumaczenie. Intensywne opady deszczu i obrywy skalne regularnie zamykają odcinki szlaków na Piton des Neiges, w Mafate i do Trou de Fer, czasem na tygodnie, a nie ma wiarygodnego alternatywnego źródła w języku angielskim.

Czy trzeba rezerwować gîtes w Mafate z wyprzedzeniem?

Tak. Mafate nie ma hoteli ani dostępu drogowego, więc gîtes w ilets takich jak La Nouvelle, Marla i Roche Plate to jedyne zakwaterowanie. Wypełniają się z tygodniowym wyprzedzeniem w sezonie trekkingowym od czerwca do września, a przybycie bez rezerwacji może oznaczać wielogodzinny marsz w poszukiwaniu noclegu.

Jak wygląda szlak Trou de Fer?

Klasyczna wersja to półdniowa wycieczka tam i z powrotem z Bélouve, powyżej Salazie, przez las chmurowy do punktu widokowego nad kanionem Trou de Fer i jego wodospadami. Nie wymaga sprzętu na nocleg, ale często jest spowity chmurami już od późnego przedpołudnia, więc wczesny start liczy się bardziej niż dystans.

Jaka jest różnica między szlakami GR R1, R2 i R3?

GR R1 okrąża Piton des Neiges przez wszystkie trzy cyrki, GR R2 przecina wyspę z północy na południe (lub odwrotnie) przez Mafate i obok wulkanu, a GR R3 to pętla poświęcona wyłącznie Mafate. Wszystkie trzy to wieloetapowe trasy z noclegami od gîte do gîte.