Siedem dni pieszo na Reunion: Mafate, Cilaos, Salazie i wulkan

Większość odwiedzających wybiera jeden cyrk i na tym kończy wyprawę. Ten tydzień jest dla piechurów, którzy chcą wszystkich trzech, plus wulkanu, połączonych w jeden rajd, a nie trzy oddzielne jednodniowe wypady. Samochód łączy punkty startowe szlaków; reszta należy do nóg. To wymagający tydzień — w najcięższe dni liczcie na pięć do sześciu godzin marszu, wczesne starty i noclegi w gîtes bez ciepłej wody w Mafate — ale daje o wiele pełniejszy obraz wnętrza wyspy niż jakikolwiek wyjazd do jednego cyrku.

Jeśli tydzień to za dużo, krótsza wersja tej trasy to trzy cyrki w cztery dni, realizowane głównie samochodem z krótkimi spacerami przy każdym postoju. Jeśli celem jest samo Mafate, zobacz trzydniowy trekking przez Mafate. A jeśli na liście jest tylko wulkan, weekend przy Piton de la Fournaise obejmuje sam wulkan.

Zanim wyruszysz: trzy rzeczy, które zadecydują o powodzeniu tygodnia

Do Mafate nie prowadzi żadna droga. Każdy kilometr wewnątrz cyrku pokonuje się pieszo, znakowanymi szlakami od Maïdo, Col des Bœufs lub Rivière des Galets. Samochód dowiezie cię do początku szlaku i ani metra dalej. Helikoptery zaopatrują gîtes i wykonują loty widokowe nad cyrkiem, ale nie ma żadnej drogi dojazdowej, wyjazdowej ani przejezdnej przez cyrk.

Droga do Cilaos ma około 400 zakrętów. Podjazd od Saint-Louis zajmuje mniej więcej godzinę ciągłych serpentyn bez dłuższego prostego odcinka. Nie jest niebezpieczna, jeśli jedzie się ostrożnie, ale męczy, i wyklucza traktowanie Cilaos jako krótkiego postoju w dniu, w którym jest też długa wędrówka.

Wędrówka na wulkan zależy od tego, czy otwarty jest enclos. Dostęp na szlak Pas de Bellecombe w stronę krateru Dolomieu bywa zamykany przez prefekturę podczas erupcji lub podwyższonego poziomu alertu. Piton de la Fournaise to jeden z najbardziej aktywnych wulkanów na Ziemi, a zamknięcia zdarzają się z niewielkim wyprzedzeniem. Zaplanuj ostatnie dwa dni elastycznie, tak by zamknięty enclos nie zepsuł całego tygodnia — Plaine des Sables i punkt widokowy na krawędzi krateru są warte wyjazdu nawet bez schodzenia do enclos.

Przed każdym dniem w terenie sprawdzaj stan szlaków w ONF (Office National des Forêts) — to jest faktyczne źródło informacji o zamknięciach po ulewnych deszczach czy osuwiskach, a nie wpis na blogu czy domysł właściciela gîte.

Dzień 1: Wejście do Mafate przez Maïdo

Zacznij wcześnie. Wjedź na Maïdo (około 2200 m) nad Saint-Paul, zanim nadciągną chmury — zwykle wspinają się po zachodnich zboczach od późnego przedpołudnia i potrafią zetrzeć widok już przed 10:00. Z punktu widokowego na Maïdo roztacza się widok na całe Mafate: La Nouvelle, Roche Plate i grzbiety, które je rozdzielają.

Z Maïdo lub z początku szlaku przy Col des Bœufs, do którego dojedziesz nieco dalej, zejście do Mafate zajmuje dwie do trzech godzin, zależnie od tego, do którego ilet zmierzasz. La Nouvelle to najprostszy pierwszy przystanek, z kilkoma gîtes i wioskowym klimatem. Zarezerwuj nocleg z wyprzedzeniem — do Mafate nie da się dotrzeć bez zapowiedzi w nadziei na wolne miejsce.

Jeśli wolisz, by zejście i lokalna wiedza były zorganizowane za ciebie, półdniowa wycieczka z Maïdo z widokiem na Mafate to łagodniejszy sposób na oswojenie się z terenem, zanim zdecydujesz się na wieloetapową wędrówkę. Więcej o logistyce, zanim zostawisz auto, w tekstach jak dostać się do Mafate bez drogi oraz nocleg w gîte w Mafate.

Dzień 2: Głęboko w cyrk

Cały dzień wewnątrz Mafate, wędrówka między ilets — z La Nouvelle do Marla albo z La Nouvelle do Grand Place, zależnie od bazy z pierwszej nocy. Spodziewaj się czterech do sześciu godzin marszu po nierównym terenie, z realnymi podejściami i zejściami między każdą osadą; odległości na mapie są krótkie, ale teren rozciąga każdy kilometr.

To dzień, w którym widać, dlaczego Mafate różni się od reszty wyspy: brak samochodów, brak hałasu drogowego, panele słoneczne na dachach gîtes, karawany mułów niosących zaopatrzenie i widoki, które otwierają się tylko dla tych gotowych wejść pieszo. Wycieczka w małej grupie z przewodnikiem, taka jak naukowa wędrówka w małej grupie przez cyrk Mafate, dodaje kontekst geologiczny i historię izolowanego osadnictwa w cyrku, którą łatwo przeoczyć, idąc samemu.

Więcej o planowaniu trasy między ilets i realistycznych czasach przejścia w przewodniku po wędrówkach w Mafate.

Dzień 3: Wyjście pieszo, przejazd do Cilaos

Wyjdź z Mafate — większość tras powrotnych do drogi zajmuje od trzech do pięciu godzin, więc zaplanuj wyjście równie poważnie jak wejście. Gdy wrócisz do samochodu, druga połowa dnia jest zupełnie inna: przejazd do Cilaos drogą z jej około 400 zakrętami. Nie planuj tego dnia nic więcej — między wyjściem a przejazdem to i tak pełny dzień.

Samo Cilaos, gdy już dotrzesz, warte jest wysiłku: termy, wioska wbudowana w misę szczytów i reputacja stolicy canyoningu na wyspie. Zamelduj się w gîte lub hotelu i daj nogom odpocząć przed jutrem.

Dzień 4: Cilaos — canyoning albo krótsza wędrówka

Po trzech wymagających dniach dzień 4 jest celowo lżejszy. Cilaos to baza dla jednych z najlepszych tras canyoningowych na Reunion, a dzień w wodzie to prawdziwa zmiana pracowanych mięśni po trzech dniach marszu. Trasa canyoningowa z Bras Rouge do Cilaos łączy zjazdy na linie, skoki i naturalne zjeżdżalnie wodne w wąwozie — zabawny, wodny i geologicznie widowiskowy dzień, inny niż kolejne podejście.

Jeśli wolisz nadal chodzić, krótsze szlaki wokół Cilaos — do źródeł termalnych albo częściowo w górę w stronę początku szlaku na Piton des Neiges przy gîte Caverne Dufour — są łagodniejsze niż pełne wejście na szczyt. Wejście na sam Piton des Neiges (3070 m, najwyższy punkt Oceanu Indyjskiego) zwykle oznacza nocleg w gîte i nocną wędrówkę na wschód słońca; to wartościowe przedłużenie, jeśli masz dodatkowy dzień, ale nie jest wliczone w ten siedmiodniowy plan. Zobacz przewodnik po wejściu na Piton des Neiges, jeśli chcesz je dodać.

Dzień 5: Z Cilaos do Salazie i Hell-Bourg

Wyjedź z Cilaos i przejedź do Salazie, najbardziej zielonego i najłatwiej dostępnego drogą z trzech cyrków. Zatrzymaj się w lub przy Hell-Bourg, wiosce kreolskich domów uznawanej za jedną z najpiękniejszych we Francji, i spędź popołudnie przy wodospadach, z których słynie cyrk, w tym przy kaskadzie Voile de la Mariée, widocznej z drogi.

Dla tych z mocniejszymi nogami punkt widokowy nad Trou de Fer — spektakularnym, wielopoziomowym wąwozem wodospadowym — osiąga się szlakiem z lasu Bélouve; to poważna wędrówka tam i z powrotem sama w sobie, więc rozważ, jak czują się nogi po czterech dniach wędrówek. Wycieczka z przewodnikiem, taka jak wycieczka w małej grupie po Salazie, obejmuje kaskady i wioski w łagodniejszym tempie, jeśli wolisz oszczędzić siły na nadchodzące dni przy wulkanie. Więcej: jak zobaczyć wodospad Trou de Fer i Cilaos czy Salazie, jeśli zastanawiasz się, jak podzielić czas między nimi.

Dzień 6: W górę, do wulkanu

Jedź z Salazie w stronę Bourg-Murat na Plaine des Cafres, potem drogą wulkaniczną w górę na Plaine des Sables, surowe, niemal księżycowe plateau, które nie przypomina niczego innego na wyspie. Jedź dalej do Pas de Bellecombe (2311 m), skąd rozciąga się widok na enclos i stożek Formica Léo.

Wyjedź tak wcześnie, jak się da — mgła nad plateau wulkanu zwykle podnosi się do późnego przedpołudnia, a czyste o 7:00 Plaine des Sables może być całkiem zamglone o 11:00. Jeśli enclos jest otwarty, zejście do krawędzi krateru Dolomieu i powrót zajmuje około pięciu godzin w obie strony; jeśli jest zamknięty z powodu aktywności erupcyjnej lub podwyższonego alertu, punkt widokowy i spacer do Formica Léo to i tak pełny, wartościowy poranek. Nigdy nie zakładaj, że szlak na krater będzie otwarty — sprawdź status u prefektury wieczorem wcześniej i ponownie przy starcie szlaku. Przeczytaj czy można odwiedzać Piton de la Fournaise podczas erupcji i o której godzinie zacząć wędrówkę na Piton de la Fournaise, zanim zdecydujesz się na pełne zejście.

Dla innej perspektywy na ten sam krajobraz, widokowy lot helikopterem nad Piton de la Fournaise pokazuje krater i pola lawy z góry — dobra opcja na popołudnie tego dnia, jeśli enclos jest zamknięty, albo jako zmiana tempa po sześciu dniach chodzenia.

Dzień 7: Cité du Volcan albo dzień bufora

Zostaw ostatni dzień elastyczny. To rozsądne miejsce na pół dnia w muzeum Cité du Volcan w Bourg-Murat, jeśli w dniu 6 pogoda się popsuła i przegapiłeś widoki na zewnątrz, albo po prostu na wchłonięcie luzu, którego zawsze potrzebuje tydzień zbudowany na górskich szlakach i górskich drogach — zamknięty enclos, zamglone Plaine des Sables albo nogi, które potrzebują jeszcze jednego lekkiego poranka przed lotem do domu. Jeśli wszystko poszło zgodnie z planem, to też dobry dzień, by bez pośpiechu zjechać w stronę wybrzeża, zamiast gonić na lotnisko.

Co spakować na tak zróżnicowany teren i wysokości — upał laguny na poziomie morza, poranki bliskie zeru na krawędzi wulkanu — sprawdź w co spakować na Reunion. Jeśli twój wyjazd wypada w oknie sezonu cyklonowego, przeczytaj przewodnik po sezonie cyklonowym na Reunion, zanim ustalisz sztywne daty na dni górskie.

Notatki planistyczne: gîtes, jazda i sprawdzanie szlaków

Dzień	Baza	Główny wysiłek
1	Mafate (La Nouvelle)	Zejście z Maïdo, 2–3h marszu
2	Mafate (Marla lub Grand Place)	Cały dzień marszu, 4–6h
3	Cilaos	Wyjście pieszo (3–5h) + przejazd przez ~400 zakrętów
4	Cilaos	Canyoning lub krótki spacer
5	Salazie / Hell-Bourg	Przejazd + wodospady, opcjonalnie Trou de Fer
6	Bourg-Murat / okolice wulkanu	Plaine des Sables, Pas de Bellecombe
7	Elastyczny	Cité du Volcan lub dzień bufora

Zarezerwuj gîtes w Mafate i Caverne Dufour (jeśli przedłużasz o Piton des Neiges) z dużym wyprzedzeniem; oba się zapełniają, zwłaszcza poza najbardziej deszczowymi miesiącami. Wynajęte auto jest niemal niezbędne na tej trasie — zobacz jazda po Reunion po praktyczne wskazówki dotyczące górskich dróg i stacji paliw w Hauts. Ta trasa sprawdza się najlepiej w australnej zimie (od maja do października), gdy szlaki są bardziej suche, a plateau wulkanu rzadziej całkiem zamglone, choć nawet wtedy poranki na wysokości mogą być bliskie zeru.

FAQ: cały tydzień pieszo przez cyrki i wulkan Reunion

Czy siedem dni wystarczy, by przejść Mafate, Cilaos, Salazie i wulkan?

Wystarczy na solidne dwa do trzech dni w Mafate, dzień odpoczynku i canyoningu w Cilaos, popołudnie w Salazie i porządny poranek na wulkanie — ale to napięty, a nie leniwy plan. Dodaj dzień, jeśli chcesz też wejść na Piton des Neiges.

Czy trzeba być doświadczonym piechurem na tej trasie?

Tak. Ta trasa jest pomyślana dla piechurów, którzy dobrze czują się przy wielogodzinnych dniach na nierównym górskim terenie, noszeniu własnego plecaka i realnych różnicach wysokości. To nie jest trasa na pierwszą w życiu wędrówkę.

Czy mogę wjechać do Mafate samochodem, żeby zaoszczędzić czas?

Nie. Do Mafate nie prowadzi żadna droga; każda osada jest osiągalna pieszo z takich punktów startowych jak Maïdo, Col des Bœufs czy Rivière des Galets. Helikoptery zaopatrują gîtes, ale nie ma dostępu dla pojazdów odwiedzających.

Co się stanie, jeśli enclos wulkanu będzie zamknięty, gdy dotrę na miejsce?

Punkt widokowy Pas de Bellecombe i spacer do Formica Léo pozostają otwarte i wartościowe nawet wtedy, gdy sam szlak na krater jest zamknięty. Zamknięcia zdarzają się podczas erupcji lub podwyższonego poziomu alertu i mogą nastąpić z niewielkim wyprzedzeniem, więc traktuj zejście do krateru jako bonus, a nie pewnik.

Jak trudny jest przejazd do Cilaos po dniu wędrówki?

Męczący. Droga wspina się przez około 400 zakrętów od Saint-Louis, co zajmuje mniej więcej godzinę ciągłych serpentyn. Zrobienie tego zaraz po wyjściu z Mafate daje długi dzień — ta trasa traktuje dzień 3 jako jeden połączony wysiłek, a nie okazję do dodania czegoś jeszcze.

Czy ta trasa jest bezpieczna w sezonie cyklonowym?

Trasa zależy od górskich dróg i eksponowanych szlaków, które szybko się zamykają po ulewnych deszczach, więc zaplanowanie jej w sezonie cyklonowym (listopad–kwiecień) niesie realne ryzyko odwołanych dni. Od maja do października, w australnej zimie, jest to bardziej pewne okno.

Czy trzeba rezerwować gîtes w Mafate z wyprzedzeniem?

Tak, zawsze. Nie da się przyjechać do Mafate bez zapowiedzi i liczyć na wolne łóżko; gîtes są małe, a popularne ilets, takie jak La Nouvelle, zapełniają się z wyprzedzeniem, zwłaszcza w sezonie suchym.

Czy dodać wejście na Piton des Neiges do tego tygodnia?

Tylko z dodatkowym dniem. Standardowe podejście to nocleg w gîte Caverne Dufour w pobliżu Cilaos, a potem nocna wędrówka na wschód słońca na wysokości 3070 m — wartościowe rozszerzenie, ale takie, które nie mieści się w powyższych siedmiu dniach bez skracania czasu gdzie indziej.